Van prooi tot roofdier

Onlangs bleek hoe de ABN AMRO bank, ooit een weerloze prooi op z'n rug en ternauwernood gered door Bos cs, zich nog steeds kan gedragen als een bloeddorstig roofdier door de overval op het Scheringa museum.

Wat we ook van de DSB bank kunnen (mogen of moeten) vinden, de actie toont het ware gezicht van financiële instellingen. Ik moest subiet denken aan een uitspraak van mijn grootvader lang, lang geleden (bijna 50 jaar terug inmiddels). Weliswaar had hij het toen over verzekeringsmaatschappijen, maar die veeg ik voor het gemak maar even op één hoop met banken (iets dat banken overigens zelf ook doen, dus wat dat betreft bevind ik me in goed gezelschap).

Goed, zijn uitspraak (ik bedoel dus mijn grootvader): "een verzekeringsmaatschappij leent je een paraplu als de zon schijnt, en wil die terug hebben als het gaat regenen" (mogelijk had mijn opa die uitspraak weer van een ander, maar dat doet nu niet zo ter zake).

Goed, Scheringa schijnt dit principe ook gehanteerd te hebben, net als veel van zijn kompanen, maar het gedrag van de ABN AMRO slaat mijns inziens alles, of Scheringa nu wel of niet wilde meewerken aan een of andere transactie of regeling rond zijn kunst, de schilderijen zouden echt niet ondergedoken zijn als de bank (zo durven ze zichzelf nog steeds te noemen) ze gewoon had laten hangen.

En natuurlijk hadden ze belangrijke rechten gehad bij de verdeling van de boedel door de curatoren. En natuurlijk hebben ze nog het onderpand van het bijna afgebouwde Frisia museum.

Pointe is dat de bank zijn ware gezicht laat zien, eerst de arrogantie ten opzichte van alle andere banken (lees het boek de prooi), dan de ongekende hoogmoed bij de voorgenomen fusie van Fortis (staat eveneens in de prooi) en dan de ongekende zelfverrijking van Rijkman Groenink (ik heb dat altijd zo'n toepasselijke naam gevonden).

Toen ze op sterven na dood waren kregen ze vele miljarden van vadertje staat (ze waren toch zo belangrijk), en nu doen ze alsof ze goed op de staats centjes passen, maar ondertussen zijn ze nog steeds datzelfde arrogante roofdier dat ze altijd gebleven lijken te zijn.

Het is dat ik beter weet en dat ik niet Dhr. Lakeman achterna wil gaan, anders zou ik roepen: haal je spaarcentjes daar maar weg'. Maar ja, dat kan ik natuurlijk niet roepen zonder allerlei zware claims aan mijn broek te krijgen. Dus dat doe ik dan ook maar niet.

Maar waarschijnlijk, na het lezen van het inmiddels al een paar maal genoemde boek de prooi en het nieuws te volgen rond Gerrit Zalm, DSB en dergelijke kunt u ongetwijfeld uw eigen conclusies wel trekken.